pierwszy tatuaż-czy jest się czego bać?

W 2016roku zrobiłam najważniejszą rzecz w moim (dotychczas) życiu-pierwszy tatuaż. Nigdy nie byłam  zwolenniczką tatuowania sobie całego ciała lub chociaż jego połowy. Szczerze? Nie było tak,że tatuaż był moim wielkim marzeniem czy postanowieniem na tamten rok.
Po prostu siedząc w domu  i zapraszając gości na moją imprezę osiemnastkową koledzy z klasy zapytali mnie co chcę dostać jako prezent-wtedy powiedziałam,że bon na tatuaż. Wiedziałam,że go dostanę i będę musiała go sobie zrobić,nie było odwrotu-zaczęłam więc szukać sobie wzoru już wtedy i z dnia na dzień  pragnęłam go coraz bardziej. Chciałam napis, więc kilka razy wieczorem nawet robiłam go sobie markerem żeby sprawdzić jak on będzie wyglądać i przemyśleć czy na pewno go chcę. Zaraz,zaraz... tak na prawdę to nie miałam przemyślane jeszcze co tam będzie dokładnie napisane, pisałam jakieś przypadkowe słowa. Jedyne co wiedziałam to gdzie on będzie.
Gdy dostałam w końcu bon  biegałam jak głupia i cieszyłam się niezmiernie, od razu poleciałam z nim do rodziców i  w ten sposób dowiedzieli się też oni.  Za dwa dni poszłam do salonu z myślą,że i tak będę musiała czekać na wykonanie go z jakiś miesiąc i będę miała czas na dokładniejsze przemyślenie  tego czynu. Podchodzi do mnie tatuażysta, mówię wszystko co należało,że chcę tatuaż jak na zdjęciu tylko inny napis i kiedy jest najbliższy termin. Odpowiedź była dla mnie szokująca-JUTRO GODZINA 16. To co?zapisujemy?  -Tak,zapisujemy
I wyszłam z salonu, a raczej wybiegłam podskakując z radości. Całą drogę cieszyłam się jak głupia od ucha do ucha. W kilka sekund podjęłam taką decyzję mimo tego,że bon miał rok ważności.  W drodze powrotnej autobusem zaczęłam szukać napisu, znalazłam w ciągu 5 minut-
"Never a failure, always a lesson" (z ang. nigdy porażka,zawsze lekcja), a niedosłownie sensu domyślił się chyba każdy, po prostu uczymy się na błędach.
Zdecydowałam się na ten napis i myślę,że nie jest to rzecz,której będę żałować,ponieważ tak jak zaraz zobaczycie jest to tatuaż w niewidocznym  miejscu i tak jakby dla mnie. Służyć mi będzie jeszcze również jako ozdoba na plaży podczas wakacji co strasznie mnie cieszy bo wygląda na prawdę według mnie fajnie.

Zaczęłam się stresować godzinę przed wizytą w salonie. Okolice żeber...podobno nieźle boli-słyszałam od co drugiej osoby w klasie i z każdym wypowiedzianym takim słowem odbywał się u mnie zgrzyt zębów. W głębi duszy cieszyłam się niezmiernie i mogłabym całemu światu ogłosić i wykrzyczeć w autobusie: Słuchajcie ludzie właśnie jadę na tatuaż,trzymajcie za mnie kciuki.
Wiecie czego się najbardziej bałam gdy weszłam do salonu? rozebrania się. "Pierwszy tatuaż i w takim miejscu..co za odwaga"-mówił do mnie tatuażysta. Wchodząc do salonu zauważyłam około 5ciu mężczyzn, w tym jeden leżał na łóżku grając na telefonie z odsłoniętą łydką. W tym czasie drugi mężczyzna robił mu tatuaż.  W głowie miałam tysiąc myśli: a ja co? też będę przy nich leżeć?
Jakież było moje szczęście gdy  okazało się, że będę mieć wykonywany tatuaż w pokoju obok.
Nie musiałam się niczym przejmować, byłam zasłonięta i mogłam czekać już tylko na tą chwilę-chwilę wbicia mi igły. Z początku usiadłam do komputera i miałam wybrać sobie czcionkę słów, była to chyba już 5ta od góry, zrobiliśmy przymiarki rozmiarów tatuażu i do dzieła.  Gdy leżałam na łóżku i zobaczyłam tą igłę myślałam,że zacznę się trząść ze strachu. Tatuażysta przekonywał,że to nic bolącego i zaproponował,żebyśmy najpierw wytatuowali przecinek, zgodziłam się i  jak powiedział JUŻ to nie dowierzałam,bo naprawdę tego nie poczułam.
Zaczął więc resztę
 Czy sprawiło mi to ból? Niezbyt. Były takie momenty gdy wbijał igłę blisko żeber ja musiałam wtedy zacisnąć ręką swoje włosy,ale nie był do ból nie do zniesienia. Widaje mi się,że gdybym się później bardziej stresowało powinno mnie to boleć,ale byłam taka podekscytowana, że po prostu o tym zapominałam, a myślami byłam gdzie indziej,

  Wiesz jak  sprawdzić ból robienia tatuażu? Weź teraz swoją prawą dłoń i   wbij z całej siły swój paznokieć w skórę lewej ręki.Teraz przeciągnij w dół paznokieć dalej wbijając go w skórę. Nie boli aż tak,co? Da radę wytrzymać? Pewnie,że się da,a tymbardziej tylko 30minut-bo tyle zajęło mi zrobienie tego tatuażu.
Zawinięta folią mogłam opuścić salon,wyszłam z instrukcją obsługiwania się z nim w ciągu 2 tygodni po wykonaniu i poleciałam do apteki kupić maść.  Moja skóra przyjęła tusz na prawdę bardzo dobrze. Podczas czasu gojenia nie poczułam żadnego bólu,szczypania,nie miałam gorączki. Kompletnie nic,a nic. Jedyne co się u mnie pojawiło to małe krosteczki wokół,ale to było spowodowane uczuleniem na maść więc zaczęłam smarować wazeliną i było po problemie :)

Podsumowując,powiem tylko jedną uwagę,którą również powiedział mi tatuażysta:

  UWAGA! UZALEŻNIA!

i wiecie co? Cholerka,miał rację. Teraz mam bzika na punkcie innych tatuaży i nie mogę się doczekać aż uzbieram na następny! :)