Aleksandra Przybułowska

Oglądając wiele filmów można  natknąć się na moment,w którym bohater w chwili smutku,rozpaczy idzie w swoje własne,nieznane innym ludziom miejsce. Miejsce,w którym może  w spokoju usiąść i przemyśleć o tym co gnębi lub dusi go w środku.Takie miejsce miała,np. Mulan, lub bohater  filmu "The Duff".Dla jednych może  być to  kawałek łąki,miejsce nad rzeką,a dla innych miejsce na drzewie lub w środku lasu.Cały urok polega na tym,że znalazłeś to TY, i "należy to do ciebie".Wiadomo,że może kiedyś ktoś spacerując przeszedł już obok tego miejsca,ale zapewne minął je bez większej uwagi,a dla ciebie jest ono nie do zastąpienia. Po każdej kłótni możesz tam przyjść,usiąść,rozejrzeć się i podziwiać to co Cię otacza.Poza śpiewem ptaków nie słychać nic,cisza,pustka i wtedy  można usłyszeć każdą swą myśl.Łatwiej jest wtedy złączyć je w całość i  poukładać. Zawsze chciałam znaleźć takie miejsce,jednak z racji tego,że jestem osobą strachliwą,nie poszłabym sama do lasu,a na pewno nie na dłuższą chwilę.Będąc u mojej przyjaciółki,z którą widuję się jakoś 2 razy w roku zostałam zaprowadzona w takie urokliwe miejsce,nasze miejsce...Jest to górzysta łąka,na której znajduje się kilka drzew,na jednym z nich można wygodnie usiąść,a na drugim pobujać się na oponie.

Jak widać na zdjęciu-są tam baloty,co oznacza,że wokół tego miejsca czasem ktoś przejedzie,ale czy zatrzyma się na dłuższą chwilę? Na 99% mogę stwierdzić,że nie. "Łąka jak łąka" pomyśli przejeżdżający i pojedzie dalej,a my możemy spędzić tam połowę dnia.

Jestem przekonana,że jeżeli odwiedzę moją przyjaciółkę kolejny raz to  pierwszą rzeczą,jaką zrobimy będzie zabranie koca  i pojechanie właśnie tam,aby móc w spokoju porozmawiać.

 Według mnie to miejsce ma swój urok,na swój sposób-jest ono piękne.